24.12.10

arada bir, kendimden bile sıkılıyorum.
hem de çok sıkılıyorum.



apansız sıkıyorum gırtlağımı.
acıyınca sıkmayı-sıkılmayı bırakıyorum.
gülmek başlıyor o zaman, öğretilmeye mecbur tuttuğumdan ötürü.
öyle.



anlık ve saçma..
böyle...

Hiç yorum yok: