sıkıldım tek tabanca olma hallerimden.
asgari koşullarda hayatı tek başına sürdürmekte ısrar eden bu egosantrik yanımdan.
zihne ve bedene bu kadar zulmetmemden.
hem bu kadar ben merkezli olup, hem de diğer insanları mutsuz etmemek için ivedilikle eylediğim davranışlarımın çelişkilerinden.
hem benci hem bizci olmak mümkün değil mi? diye umutla soran iç halimden.
konuşmak isteyip de sustuğum her halimden,
gitmek isteyip de kaldığım her anımdan

sıkıldım.