yanaklarım yol yol ıslanıyor.
kimin gözüydu bu geçmişte şimdiye sebep olan?
mutluydum hep! mutsuzluk imkansız gibi.
şimdi yetmiyor mutluluğum kendıme.
sevgim yetmiyor kendimi bütün hissetmeye.
ben hep anladığımı sanarak yazıyorum ama...
anlamıyorum zaman şip dıye geciveriyor her gece.
bekliyorum her günde. bıkmadan.
olursa şayet gerçek, yazarım bıktığımı.
ama yine de bıkmak uzak dursun, varsın siz de bilmeyin.
özlüyorum çeşitli konu başlıkları altında.
ezber.
bozulsun
içimde.
yıkansın benliğim.
(amin)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder