dedim biraz önce.
böyle böyle yazarım diye.
öğütledim bir de kendime unutmayayım diye.
geçirdim aklımdan.
geçirdikten sonra düşündüm.
bu sanki her an hep aklımdaymış, hep bunun hissindeymişim gibi sanki.
dert ettiğine bak sen, unutmakmış.
o da ne?


unuttum işte...


buradayım, hatırlayamamaktayım.
her ne ise...

sonu yine' hayat oyle boyle.
güzel var olduğun sürece'ye bağlanacaktı elbette.

ama onemliydi ama'dan önceki cümle.

olmadı, kalmadı. yazılmadı.


serap! olur ya hani. (dediğin noktada okur olabilen o şeyi düşünür)

ve ben de 'hah işte o derim' aslında o olmayan şey üstüne.


olmayan, hatırlanmayan şey üstüne bunca kelime.


hey hat!

güzel akşam güzel sabaha sebep olur belki...


ah bu ardı gelmeyen umut!!
içimde hala.