prensesin uykusu...
ve ben bir kez daha izledim .
sinemada izlemistim ilk, bir kac tane seyirci ve kendimle birlikte.
bugunse abisimle birlikte izledim.
ne eksik ne fazla.
hissettiklerim.
kendimle.
ve merak ettim abisimde neler uyandi, ne hissetti diye.
iste bu tamamen prensesin uykusu haricinde bir konu baslatti icimde.
sonra sadece kendimin bildigi diyalog yasadim abisimle.
mutlak kabul dahlinde sorgulamaksizin olan iliskimizde, ki onsuzlugu istemek ve dusunmek hic olasi ihtimaller dahilinde kendine yer bulmasa da
sordum ne kadar taniyoruz aslinda birbirimizi diye.
elbette taniyoruz birbirimizi dedi,
ama dedim ben de, ne kadar farkli taniyorsun beni arkadaslarimin tanidigindan?
biz ne kadar diger turevlerdeki abi kiz kardeslerden daha da cok bilsek birbirimizi
benim arkadaslarim yaninda oldugum halimden daha baska biliyorsun beni dedim.
soyledim icimden disari cikmasini ve beni duymasini isteyerek.
olmadi.
bir daha soyledim icimden.
yine olmadi.
Aile olunca sormak istedigin seyler sorulamiyor, sorumluluklarin daha farkli, kaygilarin daha derin oluyor cunku.
Daha korumaci ve buna ragmen daha tahamulsuz...
Guclu olsun, uzulmesin; dayanaklari olsun ezilmesin varyasyonlarinda ureyen butun sebep-sonuc halleri.
ama yine soyledi icim duymasini umitle bekleyerek, oyle apansiz, etkisini merak edercesine
ben......
ama duymadi yine.
dedim:
bence cok guzel bir film bu. o kadar cok sey soyluyor ki...
guldu, guldum.
gulerek odasina gitti
iyi geceler abisim dedim ben de.
dusunceleri dusuncelerime degdi ve hic bir isi alis verisi olmadi.
cunku ayni soydandilar.
......
....................
Kimya derslerinde gordugumuz, tepkimeye giren elementler gibiyiz dedim icimden. Ham halimiz biz iken
farkli farkli oluyoruz her baska iliskide. Her biri ile ayni sey olabilmek dogaya aykiri olsa gerek. Belki de aslinda, NSA (normal sartlar altinda!) stabil olmayan degisken karakterleriz hepimiz, her bir degerlik baginda degisik kisilikler gosteren.
Hepsi de gercek ve ayri ayri butun hem de!