bana yazdığın şiirler duruyor önümde. öyle canlı duruyor ki, sanki dün yazmışsın. bilmiyorum, süleymaniye'ye yapacağım bu yolculuk işe yarayacak mı; ama zorba'nın ne dediğini unutma;
''hiçbir kadın yalnız uyumayı hak etmez eğer uyuyorsa da bu erkeklerin suçudur ve cehennemde yanacaklardır.''
benim bir başıma uyumama müsaade etme, e mi sevgilim?
seni görmek konusunda ısrar ediyorum, bunun için mücadele edeceğim.
seni düşlerim de milyonlarca kez öperim.''
_________
''ey sevgili! seni sevmekten ve düşlemekten asla vazgeçmedim.
sen benim diego rivera'msın. yıldızlarsın sen, ay ve bulutlar, haberlerdeki f-16'lar. kırmızı yatağımdaki o koca bedensin. çekmecemdeki son sigara, beni sarmalayan o koca kadife yeşil ceketsin. bir kuş misali uçarak gitmek istediğim adamsın, iran'sın, suriye'sin. habur'da nöbet tutan askercik, mezapotamya'daki en vahşi kıpkırmızı gelincik, üzerine yattığım uçsuz bucaksız, boz bir vadisin, marlon ve brando'msun, küvetimde yatan şişman melek, sevincim, acılarım, tüm arzularım, tiyatrodaki, istiklal caddesi'ndeki eşim, gabriel garcia marquez'in son mektubusun. ve ben de, zorba'daki her tarafından şehvet fışkıran o şişman dul kadınım.
kim uçurdu kafamı acaba? ben kafam olmadan da yaşarım... çünkü elim, kolum, bacaklarım var sana ulaşmak için ve bir el bombası gibi fırlatıp tüm kahrolası sınırları havaya uçuracak bir kalbim..''
___________
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder