Neye şaşırıyor,neleri daha yeniymiş gibi fark ediyoruz?

Her şey görünür ki en başından,yeni değil, hepsi tekerrür.

Ne medya, ne de sen?

Ne ölüm? Ne yaşam?

Neyi keşfetmiş gibisin?

Neyi daha yeni sorgular haldesin?

İçindesin ki daha ilk günden. 

Yanında yörende hep zaten.

Çürümüşlük diz boyu...

Başka bir şey akıyor insanın damarlarında.

Olmaktan ziyade hep var olmak hırsında.

Barıştan yana değil ki kendiyken bile

Savaş en özelinde.

Gayeler, erekler, emeller...

Kendini görmüyorsun ki karşındakini anlayasın.

Kendinden kurtulamıyorsun ki olanı olduğu gibi görebilesin.

Kendi yanıltmacanda, hergün aynı şeyleri aynı değilmişcesine şaşırıp görüşün?

Medya değil seni kandıran, üzgünüm ilk önce sensin kendine bunu yapan...