Hikayem bu olamaz...
Gidişat sıkıntılı.
Vinçle itiyorum her günü.
Çömezliğimin verdiği kararlar bugünüme uymuyor.
Oturuyorum masa başına, her sabah.
Kalkıyorum masa başından, her akşam.
09 / 19 arası.
Kiralık hayatımın yarısı.

Unutuyorum artık.
Unutuyor yaptıklarım beni.

Sağım solum anlamadığım insanlarla dolu.
Ne zor!
İnsan kendisini anlamazken, nasıl anlasın bir başkasını?

Yolun yarısına iki var.
Bu kadar zamandır elde ne var?
Pişik olmuş, cozurtmuş sinir uçları
Cereyan ve hezeyanları.

Güçsüzüm hayata karşı.
Gardım yok insanlara karşı.
Çekiyorum kendimi kendi içime.
Araf tam içimde.